ایجاد محیط شاداب برای سازگاری دانشآموزان اول ابتدائی
زهرا ملکی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: بازگشایی مدارس و ورود به دوره ابتدایی، نخستین گام رسمی کودک در مسیر ورود به جامعه و استقلال فردی محسوب میشود.
بیشتر بخوانید
وی افزود: با این حال، جدا شدن از آغوش امن خانواده و ورود به محیطی ناشناخته، غالباً نوآموزان را دچار دلهره و اضطراب جدایی میکند.
این کارشناس با بیان اینکه این پدیده روانی که به اشکال گوناگونی همچون بیقراری، گریههای طولانی، چسبیدن به لباس مادر، امتناع از ورود به کلاس یا حتی دردهای مبهم جسمانی بروز مییابد، واکنشی طبیعی در آغاز این دوره گذار است، عنوان کرد: ریشه اصلی این وابستگی، پیوند عاطفی عمیق کودک با مادر و ترس از رها شدن است.
وی یادآور شد: اگر این بحران عاطفی بهدرستی در خانه و مدرسه هدایت نشود، میتواند به افت اعتمادبهنفس، انزواطلبی و مدرسه هراسی مزمن در پایههای بالاتر منجر شود.
ملکی با تاکید بر اینکه نخستین و مهمترین اصل، درک متقابل و پرهیز از سرزنش یا مقایسه نوآموز با دیگر همسنوسالان است، گفت: چراکه تحقیر، احساس ناامنی را در روان کودک تشدید میکند.
وی ابراز کرد: برای عبور آرام از این مرحله، والدین باید پیش از آغاز سال تحصیلی، فضای مدرسه را به شکلی شیرین، جذاب و بدون غلو برای کودک ترسیم کنند.
این کارشناس تصریح کرد: خداحافظیها در حیاط مدرسه باید بسیار کوتاه، آرامشبخش، قاطع و همراه با لبخند باشد، ماندن طولانی مادر در محیط مدرسه یا نگاههای نگران، به ناخودآگاه کودک اضطراب بیشتری تزریق میکند.
وی اضافه کرد: دادن اطمینان قطعی درباره زمان بازگشت و حضور بهموقع در ساعت تعطیلی، حس امنیت را در ذهن کودک بازسازی میکند، از سوی دیگر، هنر معلمان پایه اول در ایجاد فضایی پرنشاط، قصهگویی، بازیهای جمعی و پذیرش همدلانه رفتارهای بدوی نوآموزان، پیوند عاطفی جدیدی را شکل داده و روند جامعهپذیری فرزندان را سرعت میبخشد.
انتهای خبر/